Latest Post

@ nas marxes. Paseos por Londres

A lectura escollida para este mes de febreiro é Paseos por Londres : la aristocracia y los proletarios ingleses, de Flora Tristán, cunha introdución de Mario Vargas Llosa (Barcelona : Global Rhythm, 2008) unha obra clave na práctica “flâneur”, entendida como paseante indolente no ámbito urbano que vaga pola metrópole como un espectador observador de todo canto acontece.

A vida a Flora Tristán non lle veu ben dada, por ser considerada bastarda e prófuga da lei. Paria ao non ser recoñecida como filla de Mariano Tristán y Moscoso, irmán do Vicerrei do Perú, e prófuga ao abandonar ao seu home e levar os fillos con ela –debemos ter en conta que o Code Civil napoleónico construíu un cárcere para a muller que se convertía de iure en escrava no social e no familiar-; esta situación, lonxe de minorala, fortaleceu a súa conciencia de paria no mundo e así traballou para emendar o que a ela lle correspondía e o que lle podería afectar ao resto dos que estaban na mesma situación.

Pero a nosa autora non estaba soa xa que nestes momentos a muller entra de cheo no político e literario e así a debemos irmanar con mulleres como Louise Michael (1830-1898); Harriet Taylor Mill (1807-1858); Elizabeth Cady Stanton (1815-1902); Susan B. Anthony (1820-1906); Harriet Tubman (1820-1913); Helen Taylor (1831-1907) e a nosa Rosalía de Castro (1837-1885). Como base común en todas elas está a xustiza social, a denuncia da situación dos desherdados e a reivindicación da muller como cidadá de pleno dereito no estado liberal a construir.

Nenos da rúa na época Vitoriana

Seguidora dos ideais de Saint Simmon Fourier e logo da súa viaxe a Londres das accións cartistas, Flora recolle nos seus paseos as instantáneas das crúas imaxes dunha incipiente revolución industrial e o que isto supuxo para a clase traballadora.

A obra ten un claro sentido de denuncia e intenta entender o que acontece tanto nas rúas, barrios, clases e institucións da que fora a primeira fase do reinado da Raíña Vitoria.

Parece que o título da obra pode vir do que fora un bestseller da literatura romántica de viaxes: Promenades dans Rome de Stendhal (París, 1829); a cousa é que Flora abandona o xénero ao converterse nunha auténtica “flâneur”.

Londres –para Flora cidade monstro, necrópole do mundo- é a receptora das clases rurais e a man de obra para a primeira acumulación capitalista, e na súa análise non só describe senón que entrevista e toma nota cara a posibles solucións, adiantándose en certos aspectos ao que serán os socialistas e aos propios Karl Marx e Friedrich Engels.

Parlamento británico

A obra atopámola impregnada dos ecos revolucionarios franceses e da vella xeografía ilustrada, así como do ambientalismo de Montesquieu, Hume e Voltraire. Non obstante entra en lugares poucos visibles para o paseante burgués como son os prostíbulos -“a prostitución é a chaga mais horrible das que produce a desigualade do reparto de bens neste mundo”, a Fleet street, o propio Parlamento- “a prohibición de asistir ás sesións dos honorables fixo que sentira desexos de colarme nelas (…)”, as fábricas – “A división do traballo levada ao extremo, aínda que fixo inmensos progresos na industria, aniquilou a intelixencia e converteu ao home nunha engrenaxe máis da máquina (…)”, as prisións – “non é evidente que si os gobernos persisten no seu sistema de privilexios, de trabas comerciais, de impostos aos traballadores e de enormes gastos improdutivos, terán que facer deportacións en masa, levantar patíbulos por ningures e dar armas a metade da poboación para metrallar a outra cando veñan pedir pan? (…)- , o barrio irlandés, o barrio xudeu, as carreiras da Royal Ascot….

A pesar de que o que se recolle maioritariamente no libro son as xentes, rúas e institucións da cidade monstro, en realidade queda plasmado o coñecemento doutras zonas da Inglaterra vitoriana como son as minas e as grandes rexións industriais de Glasgow, Birmingham, Manchester e Sheffield.

Danos a impresión de que a obra, ademais de ser recibida con silencio e censura en certos países, foi para a clase acomodada de París un vómito.

Outros recursos:

Arquivo

RSS Feed descoñecido

  • An error has occurred; the feed is probably down. Try again later.

RSS Fonseca

Categorías

10º Aniversario da Biblioteca Concepción Arenal
Código QR

Estatísticas do blog

  • 15.773 visitas